Toplum Hizmeti Yapmalıyız

Ülkemizde çözümlerin büyük ve el değmemiş kaynağı, bugüne kadar işe koyulmuş olanlardan çok, düşünce ve madde üretiminde devreye girememiş potansiyel değerlerimizde yatmaktadır.

O yüzden bu kaynakları amaç yönünde harekete geçirebilmek için, kuşkusuz geniş tabanlı ve yöresel yaygınlığa sahip bir teşkilatlanmaya ihtiyaç olacaktır.

Ancak deneyimler göstermiştir ki, teşkilatları bir arada tutan ve varlıklarını sağlıklı bir bünye içinde yaşatmalarını temin eden başlıca unsur, somut ve kamuoyunca benimsenmiş yararlı eylemlerle meşgul olmaktır.

İşte bunun için de tutulması gereken yol, somut ve yararlı eylemlerde bulunmak üzere mümkün olduğu kadar çok sayıda uyum ve güven grupları teşkil ederek onları amaç doğrultusunda etkin kılabilmektir.

Özellikle, yurtdışındaki ve yurtiçindeki üniversite gençliğimizin toplum hizmetleri alanında etkin kılınması, onları toplumsal sorumluluk sahibi insanlar olarak yetiştirmemizde çok önemli bir rol oynayacaktır.

İşe kalkışanların başarılı olmasını ve ayakta kalmasını sağlayacak belki de en önemli unsur budur.

Çünkü dikkat edilirse, en güzel, en yararlı amaçlar için bir araya gelen insanlar dahi enerjilerini somut ve yapıcı faaliyetlere dönüştüremedikleri takdirde, bir süre sonra en azından dağılırlar veya daha kötüsü, kendilerini bir araya getiren fikirleri didikleyip yozlaştırmakla, fantezi ve dedikodu üretmekle meşgul olurlar.

Siyasi partilerin özellikle yerel teşkilatlarında az sayıda saygıdeğer idealistin yanı sıra işsiz güçsüz takımının, küçük çıkar adamlarının yuvalanması bundan ötürüdür.

Oysa bu teşkilatlar, sürekli olarak bölgelerinde okul onarımı, sağlık yardımı, çevre koruma, kültürel etkinlikler ve benzeri gibi toplum hizmetlerinde bulunsalardı, hem bir takım ruh hastaları kendiliğinden elenirdi, hem de teşkilat o yöre halkını ve sorunlarını seçimden seçime hatırlamış olmazdı.

Özellikle gençlerden oluşan yaygın birimler yoluyla toplum hizmeti üretilmesini, ayrıca yine boşa harcadığımız başka bir kaynak olan gönüllü katkı potansiyelimizin de yurt kalkınmasına yönlendirilmesini sağlayacaktır.

Bugünkü uygulamaları ile sadaka veya gösterişten pek ileri gitmeyen, hattâ güven noksanlığından ötürü hiç ortaya çıkmayan bu büyük potansiyel, gönüllü hizmet birimleri yoluyla bir çağdaş imece biçiminde, okul onarımı, sağlık yardımı, çevre koruma gibi üretici ve kalıcı eylemlere dönüştürülebilir ve mahalle sorunlarının dahi çözümüne katkıda bulunabilir.

Yazının başında ortaya koyduğumuz genel meselelerimiz yanında mahalle sorunlarıyla uğraşmak belki yadırganabilir. Fakat küçük çözümleri hiç küçümsememek gerekir. Yeter ki sorun doğuran daha büyük sorunların çözümü doğrultusunda olsunlar.

Böyle olduğu takdirde sağlanan her küçük çözüm, sorun doğuran büyük sorunları kuşatıp, sonuçta onları da yok edilir hale getirebilir.

Ayrıca küçük çözümleri başarmak teşkilatın özgüvenini arttırır. Ona kamuoyu gözünde, büyük çözümlerle ilgili söz söyleme hakkını verir.

Bundan da önemlisi, küçük çözümlerde bile gayret ve fedakârlık göstermeyip, illa ki ‘memleketi kurtarma’ gibi bir savsaklayıcı tutum ve davranışı da açıkça ortaya çıkarır.